03

προςεφεσιους

απαυλοςThe original letter π was written within the column boundary, but was erased and replaced with the enlarged capital letter in the margin.αποστολοςχυ ιυδιαθεληματοςθυ· τοιςαγιοιςτοιςουσιν ενεφεσω καιπιστοιςενχωιυ· χαριςυμινκαιειρηνη αποθυπατροςημων καικυιυχυευλογη τοςοθςτουκυημων ιυχυοευλογησαςημας ενπασηευλογιαπνευ ματικηεντοιςεπου ρανιοιςενχω···καθως εξελεξατοημαςεναυ τωπροκαταβοληςκο σμου·ειναιημαςαγιους καιαμωμουςκατενω πιοναυτουεναγαπη· προορισαςημαςειςυι οθεσιανδιαχυιυεις αυτον·κατατηνευδο κιαντουθεληματος αυτουειςεπαινονδο ξηςτηςχαριτοςαυτου ηςεχαριτωσενημας εντωηγαπημενω···ε νωεχομεντηναπο λυτρωσινδιατουαι ματοςαυτουτηναφε σιντωνπαραπτωμα των·κατατοπλουτος τηςχαριτοςαυτουης επερισσευσενειςημας ενπασησοφιακαιφρο νησει·γνωρισαςημιν τομυστηριοντουθε ληματοςαυτου·κατα τηνευδοκιαναυτου ηνπροεθετοεναυτω ειςοικονομιαντου πληρωματοςτωνκαι ρων·ανακεφαλαιωσα σθαιταπανταεντω χωταεπιτοιςουρανοις καιταεπιτηςγηςεναυ τω·ενωκαιεκληρωθη μενπροορισθεντες καταπροθεσιντουτα πανταενεργουντος· κατατηνβουληντου θεληματοςαυτου·εις τοειναιημαςειςεπαι νονδοξηςαυτουτους προηλπικοταςεντω χω·ενωκαιυμειςακου σαντεςτονλογοντης αληθειαςτοευαγγε λιοντηςσωτηριαςυ μων·ενωκαιπιστευ σαντεςεσφραγισθη τωπνευματιτηςεπαγ γελιαςτωαγιω·οεστιν αρραβωντηςκληρονο μιαςημων·ειςαπολυ τρωσιντηςπεριποιη σεωςειςεπαινοντης δοξηςαυτου˙διατου τοκαγωακουσαςτην καθυμαςπιστινεντω κωιυκαιτηνειςπαν ταςτουςαγιους.ουπαυ ομαιευχαριστωνυ περυμωνμνειανποι ουμενοςεπιτωνπροσ ευχωνπρο σευχωνμου·ιναοθςτου κυημωνιυχυοπατηρ τηςδοξης·δωυμινπνευ μασοφιαςκαιαποκα λυψεωςενεπιγνωσει αυτουπεφωτισμε νουςτουςοφθαλμους τηςκαρδιας·ειςτοει δεναιυμαςτιςεστιν ηελπιςτηςκλησεως αυτου·τιςοπλουτος προςτηςδοξηςτηςκληρο νομιαςαυτουεντοις αγιοιςκαιτιτουπερ βαλλονμεγεθοςτης δυναμεωςαυτουεις ημαςτουςπιστευον ταςκατηκατατηνενεργει αντουκρατουςτης ισχυοςαυτουηνενηρ γηκενεντωχωεγει ραςαυτονεκνεκρων καικαθισαςενδεξια αυτουεντοιςουρα νοις·υπερανωπασης εξουσιαςκαιαρχηςκαι δυναμεωςκαικυριο τητος·καιπαντοςο νοματοςονομαζο μενουουμονονεν τωαιωνιτουτωαλλα καιεντωμελλοντι· καιπανταυπεταξεν υποτουςποδαςαυτου· καιαυτονεδωκεκε φαληνυπερπαντα τηεκκλησια·ητιςεστινεστι τοσωμααυτουτοπλη ρωματουταπαντα ενπασιπληρουμενου˙

καιυμαςονταςνεκρους τοιςπαραπτωμασινπαραπτωμασι καιταιςεπιθυμιαις υμων··εναιςποτεπε ριεπατησατεκατατον αιωνατουκοσμουτου τουκατατοναρχον τατηςεξουσιαςτου αεροςτουπνευματος τουνυνενεργουντος εντοιςυιοιςτηςαπει θιαςαπει θειαςενοιςκαιημεις παντεςανεστραφη μενποτεενταιςεπι θυμιαιςτηςσαρκος ημωνποιουντεςτα θεληματατηςσαρκος καιτωνδιανοιωνκαι ημεθατεκναφυσει οργηςωςκαιοιλοιποι˙ οδεθςπλουσιοςωνεν ελεειδιατηνπολλην αγαπηναυτουηνηγα πησενημας·καιοντας ημαςνεκρουςεντοις παραπτωμασινπαραπτωμασικαιταις επιθυμιαις.συνεζω οποιησενεντωχω˙ χαριτιεστεσεσωσμε νοι·καισυνηγειρενσυνηγειρεκαι συνεκαθισενεντοις επουρανιοιςενχωιυ· ιναενδειξηταιεντοις αιωσιναιωσιτοιςεπερχο μενοιςτουπερβαλλον πλουτοςτηςχαριτος αυτουενχρηστοτη τιεφημαςενχωιυ˙ οα··τηγαρχαριτιεστεσε σωσμενοιδιαπιστεως· καιτουτοουκεξυμων θυτοδωρονουκεξερ γωνιναμητιςκαυχη σηταιαυτουγαρεσμεν ποιημακτισθεντες ενχωιυεπιεργοιςαγα θοιςοιςπροητοιμασεν οθςιναεναυτοιςπε ριπατησωμεν˙διομνη μονευετε··οτιποτευ μειςταεθνηενσαρκι οιλεγομενοιακροβυ στια·υποτηςλεγομε νηςπεριτομηςενσαρ κιχειροποιητου·οτι ητετωκαιρωεκεινω χωριςχυ·απηλλοτριω μενοιτηςπολιτιαςπολιτειαςπολιτιαςτου ισραηλ·καιξενοιτων διαθηκωντηςεπαγγε λιας˙ελπιδαμηεχοντες καιαθεοιεντωκοσμω˙ νυνεινυνιδεενχωιυυμεις οιποτεοντεςμακραν. εγενηθητεεγγυςεντω αιματιχυ˙αυτοςγαρε στινηειρηνηημων˙ο ποιησαςτααμφοτερα ενκαιτομεσοιτοιχονμεσοτοιχον τουφραγμουλυσαςτην εχθρανεντησαρκιαυ του·τοννομοντωνεν τολωνενδογμασινδογμασικα ταργησαςινατουςδυ οκτισηεναυτωειςε νακαινονανθρωπον· ποιωνειρηνηνκαια ποκαταλλαξητουςαμ φοτερουςενενισωμα τιτωθωδιατουσταυ ρου·αποκτειναςτην εχθρανεναυτω·καιελ θωνευηγγελισατοει ρηνηνυμιν··τοιςμακραν καιειρηνηντοιςεγγυς· οτιδιαυτουεχομεν τηνπροσαγωγηνοιαμ φοτεροιενενιπνευμα τιπροςτονπατερα˙ αραουνουκετιεστε ξενοικαιπαροικοι·αλ λαεστεσυνπολειταισυμπολιται τωναγιωνκαιοικειοι τουθυ·εποικοδομηθεν τεςεπιτωθεμελιωτων αποστολωνκαιπροφη των˙οντοςακρογωνι αιου  εφεσιους  αυτουχυιυ˙ενω πασαοικοδομησυναρ μολογουμενηαυξει ειςναοναγιονενκω· ενωκαιυμειςσυνοικο δομεισθεειςκατοικη τηριοντουχυενπνευ ματι˙

τουτουχαριν εγωπαυλοςοδεσμιος τουχυιυυπερυμων τωνεθνωνειγεηκου σατετηνοικονομιαν τηςχαριτοςτουθυτης δοθεισηςμοιειςυμας· κατααποκαλυψινε γνωρισθημοιτομυ στηριονκαθωςπροε γραψαενολιγωπροςο δυνασθεαναγεινω σκοντεςαναγινω σκοντεςνοησαιτην συνεσινμουεντωμυ στηριωτουχυ·οετε ραιςγενεαιςουκεγνω ρισθητοιςυιοιςτων ανθρωπων·ωςνυνα πεκαλυφθητοιςαγι οιςαυτουκαιπροφη ταιςενπνευματι·ει ναιταεθνησυνκλη ρονομασυγκλη ρονομακαισυνσωμασυσσωμα καισυνμετοχασυμμετοχατης επαγγελιας··ενχωιυ διατουευαγγελιου ουεγενηθηνδιακο νοςκατατηνδωρεαν τηςχαριτοςτουθυ τηςδοθεισηςμοι·κα τατηνενεργειαντης δυναμεωςαυτου·ε μοι··τωελαχιστοτε ρωπαντωναγιωνε δοθηηχαριςαυτη τοιςεθνεσινευαγγε λισασθαιτοανεξιχνι αστονπλουτοςτου χυ···καιφωτισαιπαντας. τιςηοικονομιατου μυστηριουτουαποκε κρυμμενουαποτων αιωνωνεντωθωτω ταπαντακτισαντι···ινα γνωρισθηνυνταιςαρ χαιςκαιταιςεξουσιαις εντοιςεπουρανιοις διατηςεκκλησιας·η πολυποικιλοςσοφι ατουθυκαταπροθε σιντωναιωνωνην εποιησενεντωχω ιυτωκωημωνενωε χομεντηνπαρησιανπαρρησιαν καιπροσαγωγηνεν πεποιθησειδιατης πιστεωςαυτου˙διο αιτουμαιμη ενκακειν εγκακειν ενταιςθλιψεσινθλιψεσιμου υπερυμων···ητιςεστινεστι δοξαυμων˙τουτου χαρινκαμπτωταγο ναταμουπροςτον πατερα·εξουπασαπα τριαενουρανοιςκαι επιγηςονομαζεται· ιναδωυμινκατατο πλουτοςτηςδοξης αυτουδυναμεικραται ωθηναιδιατουπνευ ματοςαυτουειςτον εσωανθρωπονκατοι κησαιτονχνδιατης πιστεωςενταιςκαρ διαιςυμων·εναγαπη ερριζωμενοικαιτε θεμελιωμενοι·ιναεξι σχυσητεκαταλαβε σθαισυνπασινπασιτοιςα γιοις·τιτοπλατοςκαι μηκοςκαιυψοςκαι βαθος·γνωναιτετην υπερβαλλουσαντης γνωσεωςαγαπηντου χυ·ιναπληρωθηπαντο πληρωματουθυ˙τω δεδυναμενωυπερπαν ταποιησαιυπερεκπε ρισσουωναιτουμεθα ηνοουμενκατατην δυναμιντηνενεργου μενηνενημιν.αυτω ηδοξαεντηεκκλησια καιενχωιυειςπασας·· ταςγενεαςτουαιωνος τωναιωνωναμην˙

 οβ  β παρακαλωουνυμας εγωοδεσμιοςενκωα ξιωςπεριπατησαιτης κλησεωςηςεκληθητε μεταπασηςταπεινο φροσυνηςκαιπραυτη τοςμεταμακροθυμι αςανεχομενοιαλλη λωνεναγαπη·σπουδα ζοντεςτηρειντηνε νοτητατουπνευμα τοςεντωσυνδεσμω τηςειρηνηςενσωμα καιενπνευμακαθως εκληθητεενμιαελπι διτηςκλησεωςυμων· ειςκς·μιαπιστιςεν βαπτισμα·ειςθςκαιπα τηρπαντωνοεπιπαν τωνκαιδιαπαντων ενπασιν˙ενιδεεκαστω υμωνεδοθηχαριςκα τατομετροντηςδω ρεας  προς   τουχυ·διολε γει>αναβαςειςυψοςη χμαλωτευσεν··αιχμα λωσιανκαιεδωκενεδωκεδο ματα>τοιςανθρωποις· τοδεανεβητιεστινει μηοτικαικατεβηπρω τονειςτακατωτερα μερητηςγηςοκατα βαςαυτοςεστινεστικαιο αναβαςυπερανωπαν τωντωνουρανωνινα πληρωσηταπαντα·και αυτοςεδωκενεδωκετους μεναποστολους˙τους δεπροφητας·τουςδε ευαγγελιστας·τους δεποιμεναςκαιδιδα σκαλουςπροςτονκα ταρτισμοντωναγιων· ειςεργονδιακονιας· ειςοικοδομηντουσω ματοςτουχυ·μεχρι καταντησωμενοιπαν τεςειςτηνενοτητα τηςπιστεωςκαιτης επιγνωσεωςτουυιου τουθυ·ειςανδρατελει ονειςμετρονηλικιας τουπληρωματοςτου χυ·ιναμηκετιωμεν νηπιοικλυδωνιζομε νοικαιπεριφερομε νοιπαντιανεμωτης διδασκαλειαςδιδασκαλιας·εντηκυ βιακυ βεια τωνανθρωπωνεν πανουργιαπροςτην μεθοδιανμεθοδειαντηςπλανης· αληθευοντεςδεενα γαπηαυξησωμενεις αυτονταπαντα·οςε στινηκεφαληχςεξου παντοσωμασυναρμο λογουμενονκαισυν βιβαζομενονσυμ βιβαζομενονδιαπασης αφηςτηςεπιχορηγιας κατενεργειανενμετρω ενοςεκαστουμερους τηναυξησιντουσωμα τοςποιειταιειςοικοδο μηνεαυτουεναγαπη˙  ογ ··τουτοουνλεγωκαιμαρ τυρομαιενκωμηκετι υμαςπεριπατεινκαθως καιταεθνηπεριπατει ενματαιοτητιτουνο οςαυτων: εσκοτωμε νοιτηδιανοιαοντες· απηλλοτριωμενοιτης ζωηςτουθυ·διατηνα γνοιαντηνουσανεν αυτοις·διατηνπωρω σιντηςκαρδιαςαυτων· ··οιτινεςαπηλγηκοτες. εαυτουςπαρεδωκαν τηασελγεια·ειςεργασι ανακαθαρσιαςπασης ενπλεονεξια˙υμεις δεουχουτωςεμαθετε τονχν·ειγεαυτονηκου σατεκαιεναυτωεδιδα χθητε·καθωςεστινα ληθειαεντωιυ·αποθε σθαιυμαςκατατηνπρο τεραναναστροφηντον παλαιονανθρωποντον φθειρομενονκατατας επιθυμιαςτηςαπατης· ανανεουσθαιδεεντω πνευματιτουνοος υμων·καιενδυσασθετον καινονανθρωποντον καταθνκτισθενταεν δικαιοσυνηκαιοσιο τητιτηςαληθειας διοαποθεμενοιτοψευ δοςλαλειτεαληθειαν εκαστοςμετατουπλη σιοναυτουοτιεσμεν αλληλωνμελη·οργιζε σθεκαιμηαμαρτανετε· οηλιοςμηεπιδυετω επιπαροργισμωυμων· μηδεδιδοτετοποντω διαβολωοκλεπτωνμη κετικλεπτετωμαλλον δεκοπιατωεργαζομε νοςταιςχερσινχερσιτοαγα θονιναεχημεταδιδο ναιτωχρειανεχοντι˙ παςλογοςσαπροςεκτου στοματοςυμωνμηεκ πορευεσθω·αλλαειτις αγαθοςπροςοικοδομην τηςχρειαςιναδωχαριν τοιςακουουσινακουουσι·καιμη λυπειτετοπνευματο αγιοντουθυενωεσφρα γισθητεειςημερανα πολυτρωσεως˙πασα πικριακαιθυμοςκαιορ γηκαικραυγηκαιβλα σφημιααρθητωαφυ μωνσυνπασηκακια· γεινεσθεγινεσθεειςαλληλους χρηστοι·ευσπλαγχνοι· χαριζομενοιεαυτοις· καθωςκαιοθςενχωε χαρισατοημιν˙

γεινε σθεγινε σθεουνμειμηταιμιμηταιτου θυωςτεκνααγαπητα· καιπεριπατειτεεναγα πηκαθωςκαιοχςηγα πησενυμας·καιπαρε δωκενεαυτονυπερ υμωνπροσφορανκαι   εφεσιους  θυσιαντωθωειςοσμην ευωδιας˙πορνειαδε καιακαθαρσιαπασαη πλεονεξια.μηδεονο μαζεσθωενυμινκα θωςπρεπειαγιοις·και αισχροτηςκαιμωρο λογιαηευτραπελεια αουκανηκεν·αλλαμαλ λονευχαριστειαευχαριστια˙του τογαριστεγεινωσκον τεςγινωσκον τες·οτιπαςπορνοςη ακαθαρτοςηπλεονε κτηςοεστινειδωλο λατρης·ουκεχεικλη ρονομιανεντηβασι λειατουχυκαιθυ˙μη δειςυμαςαπατατω κενοιςλογοις·διαταυ ταγαρερχεταιηοργη τουθυεπιτουςυιους τηςαπειθιαςαπειθειας˙μηουν γεινεσθεγινεσθεσυνμετο χοισυμμετο χοιαυτων·ητεγαρπο τεσκοτοςνυνδεφως ενκω·ωςτεκναφω τοςπεριπατειτε·ογαρ ··καρποςτουφωτοςεν πασηαγαθωσυνηκαι διοκαιοσυνηδικαιοσυνηκαιαλη θεια˙δοκιμαζοντες τιεστινευαρεστον τωκω·καιμησυνκοι νωνειτεσυγκοι νωνειτετοιςεργοις τοιςακαρποιςτουσκο τους·μαλλονδεκαιε λεγχετε·ταγαρκρυφη γεινομεναγινομεναυπαυτων. αισχρονεστινεστικαιλε γειν˙ταδεπανταελεγ χομεναυποτουφω τοςφανερουται˙παν γαρτοφανερουμενον φωςεστινεστιδιολεγειε γειρεοκαθευδωνκαι ανασταεκτωννεκρων καιεπιφαυσεισοιοχς˙  οδ βλεπετεουνακρειβωςακριβως πωςπεριπατειτε·μη ωςασοφοιαλλωςσο φοιεξαγοραζομενοι τονκαιρονοτιαιημε ραιπονηραιεισινεισι˙δια τουτομηγεινεσθεγινεσθεα φρονες·αλλασυνιετε τιτοθεληματουκυη μων·καιμημεθυσκε σθεοινωενωεστιν ασωτια·αλλαπληρου σθεενπνευματιλαλουν τες··εαυτοιςενψαλμοις καιυμνοιςκαιωδαις· αδοντεςκαιψαλλον τεςτηκαρδιαυμων τωκω·ευχαριστουν τεςπαντοτευπερπαν τωνενονοματιτου κυημωνχυιυτωθω καιπατρι˙υποτασσομε νοιαλληλοιςενφοβω χυ˙αιγυναικες·τοις  γ ιδιοιςανδρασινως τωκωοτιανηρκεφα ληεστινεστιτηςγυναικος ωςκαιοχςκεφαλητης εκκλησιαςαυτοςσω τηρτουσωματος·αλλα ηεκκλησιαυποτασσε ταιτωχωουτωςκαι αιγυναικεςτοιςανδρα σινενπαντι˙οιανδρες αγαπατεταςγυναικας καθωςκαιοχςηγαπη σενηγαπη σετηνεκκλησιανκαι εαυτονπαρεδωκεν υπεραυτηςινααυ τηναγιασηκαθαρισας τωλουτρωτουυδατος·· ενρηματι·ιναπαραστη σηαυτοςεαυτω··ενδο ξοντηνεκκλησιαν μηεχουσανσπιλονη ρυτιδαητιτωντοιου τωναλλιναηαγιακαι αμωμοςουτωςοφει λουσινοφει λουσικαιοιανδρες αγαπανταςεαυτων γυναικαςωςταεαυτων σωματα˙οαγαπωντην εαυτουγυναικαεαυ τοναγαπαουδειςγαρ ποτετηνεαυτουσαρ καεμεισησενεμισησεναλλαεκ τρεφεικαιθαλπειαυ τηνκαθωςκαιοχςτην εκκλησιαν·οτιμελη εσμεντουσωματος αυτου˙αντιτουτου καταλειψειανθρωπος πατερακαιμητερακαι προσκολληθησεται προςτηνγυναικααυ του·καιεσονταιοιδυο ειςσαρκαμιαν˙τομυ στηριοντουτομεγα εστινεγωδελεγωεις χνκαιτηνεκκλησιαν˙ πληνκαιυμειςοικαθε να.εκαστοςτηνεαυτου γυναικαουτωςαγαπα τωωςεαυτονηδεγυ νηιναφοβηταιτον ανδρα˙

τατεκναυπακου ετετοιςγονευσινυμων· τουτογαρεστινεστιδικαι ον·τιματονπατερασου >καιτηνμητεραητις >εντοληπρωτηενε παγγελια>ιναευσοιγε νηται>καιεσημακρο χρονιος>επιτηςγης καιοιπατερεςμηπαρορ γιζετετατεκναυμων· αλλαεκτρεφετεαυτα ενπαιδειακαινουθε σιακυ˙οιδουλοιυπα κουετετοιςκατασαρ κακυριοιςμεταφοβου καιτρομου·εναπλο τητιτηςκαρδιαςυμων ωςτωχω·μηκατο φθαλμοδουλειανως ανθρωπαρεσκοιαλλως δουλοιχυποιουντες τοθεληματουθυεκ ψυχηςμεταευνοιας ··δουλευοντεςωςτω κωκαιουκανθρωπω· ειδοτεςοτιεκαστος εαντιποιησηαγαθον. τουτοκομισεταιπα ρακυειτεδουλοςειτε ελευθερος˙καιοικυρι οιτααυταποιειτεπρος αυτους·ανιεντεςτην απειληνειδοτεςοτι καιαυτωνκαιυμων οκςεστινενουρανοις· καιπροσωπολημψιαπροσωποληψια ουκεστινεστιπαραυτω˙  οε τουλοιπουδυναμου σθεενκωκαιεντωκρα τειτηςισχυοςαυτου˙ ενδυσασθετηνπανο πλιαντουθυπροςτο δυνασθαιυμαςστη ναιπροςταςμεθοδιαςμεθοδειας τουδιαβολου·οτιουκε στινυμινηπαληπρος αιμακαισαρκα·αλλαπρος ταςαρχαςπροςταςεξου σιαςπροςτουςκοσμο κρατοραςτουσκοτους·· τουτουπροςταπνευ ματικατηςπονηριας εντοιςεπουρανιοις˙ διατουτοαναλαβετε τηνπανοπλιαντουθυ· ιναδυνηθητεαντιστη ναιεντηημερατηπο νηρακαιαπαντακατερ γασαμενοιστηναι˙ στητεουνπεριζωσα μενοιτηνοσφυνυμων εναληθεια·καιενδυσα μενοιτονθωρακατης δικαιοσυνης·καιυπο δησαμενοιτουςποδας ενετοιμασιατουευ αγγελιουτηςειρηνης˙ ενπασιναναλαβοντες τονθυρεοντηςπιστε ωςενωδυνησεσθαιδυνησεσθε πανταταβελητουπο νηρουπεπυρωμενα σβεσαικαιτηνπερικε φαλαιαντουσωτηριου δεξασθεκαιτηνμαχαι ραντουπνευματοςο εστινεστιρημαθυδιαπασης προσευχηςκαιδεησε ωςπροσευχομενοιεν παντικαιρωενπνευ ματικαιειςαυτοαγρυ πνουντεςενπασηπροσ καρτερησεικαιδεησει περιπαντωντωναγιων καιυπερεμου·ιναμοι δοθηλογοςενανοιξει τουστοματοςμουεν παρρησιαγνωρισαιτο μυστηριονυπερουπρεσ βευωπρε σβευω··εναλυσει·ινααυ τοπαρρησιασωμαιως δειμελαλησαι˙ιναδε ειδητεκαιυμειςτακα τεμετιπρασσω.παντα γνωρισειυμιντυχικος οαγαπητοςαδελφος καιπιστοςδιακονος ενκωονεπεμψαπρος υμαςειςαυτοτουτο ιναγνωτεταπεριημων· καιπαρακαλεσηταςκαρ διαςυμων˙ειρηνη τοιςαδελφοιςκαιαγα πημεταπιστεωςαπο θυπατροςκαικυιυχυ˙ ηχαριςμεταπαντων τωναγαπωντωντον κνημωνινχνεναφθαρ σια:

προς εφεσιους εγραφηαπορωμης·